Bünyan Masalları II (Ay Baba ile Gün Ananın Kızı)


Bir varmış bir yokmuş. Eccel zaman içinde bir köyde fakir bir kadın yaşarmış.. Bu kadının hiç çocuğu olmamış. Bir gün arı mumundan bir çocuk yapıp pencerenin önüne oturtmuş. Gel zaman git zaman bu heykele ay baba gelmiş ruh vermiş, gün ana gelmiş can vermiş. Bu bir kız çocuğu imiş. Pencerenin altında kergah işlermiş.
Bir gün Beyoğlu atına binmiş, geziyomuş. Bu kızı görmüş ve kıza âşık olmuş. Kızın annesine dünür gitmiş. Annesi "Oğlum, benim kızım felan yok. Benim hiç çocuğum olmadı" demiş. Beyoğlu, pencereden gördüğü dünyalar güzeli kızı göstermiş. Varıp bakmışlar ki kız pencerenin önünde kergah işliyor. Kızın annesi kıza "Seni Beyoğlu'n vereyim mi?" diye sormuş. Kız da başını sallamış. Böylece kızı vermiş.
Beyoğlu ile bu kızın düğünleri olmuş, kız ağzını açıp da bir kelime etmiyormuş. Bir gün Sultan, Beyoğlu'nun misafiri olmuş. Kız da sultan için yemek hazırlıyormuş. Kız, bir tava yağ eritmiş, içine ellerini sokmuş, sonra ellerini birbirine vurmuş. Ortaya iki demet gül çıkmış. Sultan bu durumu görünce şaşırmış. O da bir tava yağ eritmiş, içine ellerini sokunca, sultanın elleri büzülmüş ve oracıkta ölmüş.
Bir gün, Beyoğlu'nun birinci karısı, kızın yanına gelmiş. Bu kız, damın altında tezgah kurmuş. Saçlarını damdan aşağı sarkıtmış ve "Sıçra tezgahım, dama çık" demiş. Tezgah dama çıkmış. Bunu gören Beyoğlu'nun ilk eşi, damın altına tezgah kurmuş. Dama çıkıp saçlarını sarkıtırken damdan düşmüş ve ölmüş.
Bir gün yine Beyoğlu'nun ikinci karısı, bu kızın yanına geliyor. Kız, denizin ortasında bir tahtaya binmiş ve üzerinde de kazak örüyormuş. Beyoğlu'nun karısı da bir tahta buluyor üzerine çıkıp açılıyor. Bir süre sonra denize düşüp boğluyor.
Beyoğlu bir gün davet veriyormuş. Kıza "Devletlilere yemek yapabilir misin?" diye sormuş. Kız da başını sallamış. Kız, yemek yaparken "kazanla tava çabuk yanıma gelin" diye seslenmiş. Kazan ile tava hiç hareket etmemişler. Bunun üzerine kız, kazan ile tavayı dövmeye başlıyor. Kazan ile tava "Ay babanın Gün ananın başı için bizi dövme" diyorlar. Kız da dövmekten vazgeçiyor. Beyoğlu, gizlice bu kızı izliyormuş. Kıza "Ay babanın Gün ananın başı için benimle konuş" diyor. Kız, bu sözü duyunca konuşmaya başlıyor ve Beyoğlu ile mutlu bir hayat sürüyorlar.
Derleyen: Mustafa DİLEKMEN

Yorumlar