Kıbrıs Şehidimiz Yusuf Uğur’un Kıbrıs Barış Harekatında Tuttuğu Not Defteri

Kıbrıs Şehidimiz Yusuf Uğur’un Kıbrıs Barış Harekatında Tuttuğu Not Defteri

ADI Yusuf
SOYADI UĞUR
SINIFI VE RÜTBESİ: Piyade Er
DOĞUMU 1953
BABA ADI. Hasan
KÖY – MAHALLESİ : Asmakaya Köyü
ŞEHİT OLDUĞU YER: Lefkoşe / KIBRIS
MEZAR YERİ: Bünyan Mezarlığı
ŞEHİT OLDUĞU TARİH: 03 Ağustos 1974

1. sayfa

15.07.1974

Tezkereye 70 gün kalmıştı. Savaş başladı. Biz de Bülbül şarkısını dinliyorduk. Etrafımıza birden top mermileri düşmeye başladı. Biz karşılığını veremedik, çünkü emir gelmemişti. 15.07.1974 günü akşamı biz mevzimizde manga olarak ve üç kişi idik. Manga, çavuş, ben ve cephaneci… O gün sırasıyla sabaha kadar nöbet tuttuk. O gece silah sesleri, makinalı tüfek ve top sesleriyle her taraf cayır cayır yanıyordu. Sabah olmuştu, uyandık ve arabayla kahvaltı geldi. Gittik kahvaltımızı aldık. Kahvaltı olarak süt, beyaz peynir, ekmek  ve büsküğüt (birküvi)

2. sayfa

Vardı. Kahvaltımızı yaptık ve o gün tam kırk derece sıcaklık vardı. Su içilecek gibi değildi. Ne kadar su içersen iç yine yanıyorduk. Bizim takım komutanı üst teğmen Necati Alkan, “Yusuf, benim dürbünü ve matarayı al, gel” dedi. Hemen alarak yanına koştum. Bana “git şu karşı eve, teyze bize biraz su verin de” dedi. Ben koşarak gittim, evden çok güzel bir kız çıkmıştı. Kızla bir an göz göze geldik ve bir dakika bakıştık. Bana ne istediğimi sordu. Ben de soğuk su rica edecektim dedim ve kız tabi tabi

3. sayfa

Dedi ve buz dolabından buz gibi su getirdi. Dört tane matara vardı, hepsini doldurdu ve bana içer misin dedi. Ben de tabi, mahsuru yoksa dedim ve bir bardağa koyarak bana uzattı. Ben de gözlerine bakarak suyu içtim ve bardağı verdim. Tekrar tekrar teşekkür ettim ve döndüm. Kızın gözümün önünden hayali hiç gitmiyordu ve o gün hep onu düşündüm.

Ve mevzide üçüncü gün olmuştu. Hala savaş devam ediyordu ve bizlerin gözünü ateş bürümüştü. Ateş etme emri bekliyorduk. Cephanemiz, tüfeğimiz, her şeyimiz vardı.

4. Sayfa

Mevzide 6 gün geçtikten sonra 19.07 974 Cuma günü akşam 9-12 nöbetim vardı. Saat 11 sırası üsteğmenim geldi.  Arkadaşlarını çabuk kaldır dedi. Ve ben de hemen kaldırdım. Arkadaşları götürdü. Geldiklerinde adam başı dört el bombası getirdiler. Benim nöbetim bitmişti.  Yattım. Saat 3’te hepimizi kaldırdılar. Türkiye’den uçakla r ve paraşutla (paraşütle) komando askerlerinin geleceğini söylediler. Saat tam beş oldu. Bizim jet uçakları geldi , her tarafı bombaladı ve arksından 15 uçak geldi ve araziye paraşutla askerleri bırakmaya başladı. Sanki gök kartal dolu idi.

5. Sayfa

20.07.1974

Ve saat yedi odu. Yunanlılar ateşe başladılar. Tabi ki biz onların ateş etmesini bekliyorduk ve artık biz de başladık. Her taraf toz bulut, bomba, makinalı tüfek sesleriyle inliyordu ve o gün akşama kadar birbirimize mermi yağdırdık. İkindi sırası tanklar ve aralarında piyadeler taarruza geçmişti. Bizim geri tepmesiz topçular, bunların geri çekilmelerini başardılar. Tanklar alev almıştı. O gün akşama kadar aç durduk. Akşam da beşer tane üzümle, bir tane biber dolması verdiler. Yanında ekmek de yoktu. Ne yapalım böyle yapmaya mecburdular. Bunun da sonu vardı.

6. sayfa

Ve o gün akşam oldu. Silah sesleri biraz dindi. Biz de biraz sigara içme fırsatı bulduk.

(Notlar burada bitiyor. Şehidimiz Yusuf Uğur, 15 Temmuz ile 20 Temmuz arasında altı gün not tutabilmiştir.  Bu nottan 13 gün sonra 3 Ağustos 1974’te Lefkoşe’de şehit olmuştur.  Şehidimize Allah’tan gani gani rahmet diliyorduk. Nur içinde yatsın.)

Şehidimiz Yusuf Uğur’un defterini fotoğraflayarak bize ulaştıran ve yayınlamamıza izin veren Murat Altıntop kardeşime çok çok teşekkür ederim.

S.Burhanettin AKBAŞ