Çanakkale’den Yemen’e Harp Hatıraları 4 Maraş ve Antep'in Kurtuluşu (Mehmet Sıtkı Işıtır’ın unutulmaz yazılarından biri)

GÜNEY CEPHESİ : MARAŞ VE ANTEP'İN KURTULUŞU

Ali Osman Ağa, Maraş'ın kurtuluşunda Kılıç Ali Paşa'nın birliğinde yer alır.

Fransızlar, Antep ve Maraş'ı işgal etmişler. Maraş'ta Sütçü İmam namında bir hoca varmış. Hoca, camiden çıkmış, evine geliyormuş. Yolda iki Fransız askerinin, bir Müslüman-Türk kadınının peçesini yırtıp saldırmaya çalıştığını görünce, belindeki tabancasını askerleri vuruyor. Bu hadiseden sonra o havalinin delikanlılarını etrafına topluyor. Maraş'ın kurtuluşu için oluşturduğu çeteye, dışarıdan da milisler katılmışlar. Bu çete, Fransızlarla harp etmeye başlamış. Kılıç Ali Paşa, bir tabur asker ile Maraş'a giriyor. İşte Ali Osman Ağa, bu taburda yer alır.

Fransızların çok güçlü bir topu varmış. Bu top, askerlerimize çok zaiyat verdiriyormuş. Kılıç Ali Paşa, bir gece altı askerini bu topu çalmakla görevlendirmiş. Topun başında iki nöbetçi varmış. İki kişi yata yata nöbetçilere sokulmuş ve onları tesirsiz hale getirmiş. Bu altı kişi, topu mermileriyle birlikte çalıyorlar. Sabah, gün ağarır ağarmaz Müslümanlar topu ateşleyince Fransızlar şaşkına uğrarlar. Bir tabur asker ile Maraş'ın ahalisi Faransızları perişan ediyorlar.

Bünyan'dan Maraş'a giden ahaliden bir çoğu dönmemiştir.

O günlerin hatırası olarak, bu gidip de dönmeyenler için eskiden köy odalarında bir bozlak (ağıt / uzun hava) okunurdu:

Maraşaltı yanar yanar mürd olur

Her sineyi bir alıcı kurd olur

Abdalın dediği yüreğime derd olur

Kendim için yaptırdığım odalar

Korkarım düşman alır yurd olur

Aşağıdan gelir de Acem sucusu

Gardaş gardaş der de ağlar bacısı

Yürekten çıkar mı gardaş acısı

Oğlum için yaptırdığım odalar

Korkarım ki düşman alır yurt olur

Sana derim sana da ey Osman Paşa

Kılıncın uğrunda duran mert olur

Şahin de güccük amma vermez avını

Evvelinden kurt eniği kurt olur

Kendim için yaptırdığım odalar

Korkarım ki düşman alır yurt olur

Maraş'tan sonra sıra Antep'e gelmiştir. Bu birlik daha sonra Antep'e ulaşıyor. Süvarilerin ve cengaver askerin başında Osman Paşa vardır. Şahin Bey'in başlattığı halk hareketine destek oluyorlar. Türk, Kürt; bu vatan için canını orda feda ediyorlar. Türk ile Kürt, evvel evvelinden birbirinin öz gardaşıdır. Bakmayın şimdi birkaç cibilliyetsizin ne dediğine... Ölürsem şehit, kalırsam gazi diyerek göğsünü siper edenler birbirlerinin gardaşı olmazlar da neyi olurlar? O günlerin hatırası bir türkü var. Türk ile Kürdün, iki gardaşın türküsüdür:

Atına binmiş de elinde dizgin
Aldığım tepeler hiç verme bozgun
Çeteler içinde Hilalim azgın
Vurun Türk uşağı Antep gidiyor
Vurun Kürt uşağı namus gidiyor

Sürerim sürerim gitmez gadana
Fransız kurşunu değmez adama
Benden selam söyle Şıhbabama
Vurun Türk uşağı Antep gidiyor
Vurun Kürt uşağı namus gidiyor

Anama söyleyin damda yatmasın
Çuha şalvarıma uşkur takmasın
Oğlum geliyor diye yola bakmasın
Vurun Türk uşağı Antep gidiyor
Vurun Kürt uşağı namus gidiyor

Antep’in harbine on bir ay oldu
Kanımız kurudu benzimiz soldu
Nice analar, bacılar saçını yoldu
Vurun Türk uşağı Antep gidiyor
Vurun Kürt uşağı namus gidiyor

Ve bir aşk hikayesi:

Antep de kurtulduktan sonra Odabaşı oğulllarından Ali Osman Ağa, Maraş'a geri geliyor. Maraş'ın kurtuluşunda beraber harp ettiği bir kızı arıyor. Maraş'ta Çuhadaroğulları isimli sülalenin yiğit bir kızıymış bu. Ona gönlünü kaptırmış. Kızın anasından babasından "Allah'ın emri, peygamberin kavli" ile kızı istiyor. Orada nikahları kıyılıyor. Atlarına binip Hamidiye'ye (Bünyan'a) doğru geliyorlar. Ali Osman Ağa, orada atına bir türkü söylemiş:

Maraş'tan ötesi bir uzun yoldur

Tatar Deresinde dizgini kaldır

Öğle namazını Göksun'da kıldır

Akşama Hamidiye'ye varalım atım

Fatma ayağına giydi Maraş ediği

Adım Ali Osman çektim tetiği

Aldım Fatma'yı da aştım gediği

Akşam Hamidiye'ye varalım atım