Rasih mahlasıyla şiirlerine rastladığımız Bürüngüzlü Abdullatif Efendi hakkında malesef yeterince bilgi sahibi değiliz. Babasının adının Derviş Efendi olduğu, tahsilini İstanbul'da tamamladığı ve Bağdat Defterdarlığı yaptığı gibi kesnileştirmediğimiz bir kısım bilgilere sahibiz. Şairin yaşlılık döneminde Pınarbaşı İlçesindeki Melikgazi Türbesini ziyaret ettiği ve bu türbeden çok etkilenerek dini konulara ağırlık verdiği söylenir. Bu rivayetin doğruluk payını artıran şey ise şairin mezarının Pınarbaşı'nın Melikgazi köyünde olmasıdır.
MELİKGAZİ'YE
Nilahı fevzine mazhar olanlardan olaydım ben
Muallayı asitanında beni derban kabul etsen
***
Zamanın kutbul aktabı denilse layık olmaz mı?
Muattar lahtın içinde diri yatan mübarekten
***
Geçirdüm ömrümü hayfa şu fani dünyada
Emrü ukbaya dair henüz öğrenmedim bir fen
***
Şefaat arzedüp geldi behişti kabrine Rasih
Ümidim katedip gitmez gelenlerden bura bir men
Şairin bütün hemen hemen bütün antolojilerde yer alan en meşhur gazeli:
GAZEL
Süzme çeşmin gelmesin müjgan müjgan üstüne
Urma zahm-ı sineme peykan peykan üstüne
***
Yardan mehcur iken düştük diyar-ı gurbete
Dehr gösterdi bize hicran hicran üstüne
***
Rize-i elmas eker her açtığı zahme o şuh
Lütfu var olsun, ider ihsan ihsan üstüne
***
Dilde gam var şimdilik sen gelme lütfet ey sürur
Olmaz bir hanede mihman mihman üstüne
***
Hem mey içmez, hem güzel sevmez demişler hakkında
Eylemişler Rasih'e bühtan bühtan üstüne
Yorumlar
Yorum Gönder